Imam Shafi'I pernah merenung, sebanyak itu beliau mencari ilmu dari satu negeri ke negeri yang lain dan dari satu guru ke guru yang lain, beliau telah belajar ratusan buku karya-karya gurunya, namun beliau mengambil kesimpulan bahawa beliau tidak tahu apa-apa, ingin mencari dan mencari, menambah dan menambah.